ilk defa içimde kopan fırtınaları satırlara döküyorum, delicesine sevdiğimi nasıl anlatayım bilmiyorum, tuaf bir duygu bu tarif edemiyorum, sensizken nefesi bile inan zor alıyorum. bir şey yanıyor içimde;ateşi sen...
yazamam kağıtlara seni nasıl sevdiğimi, özlemek bu kadar acımıydı bilmezdim böylesini, seni sensiz yaşamak ne kötüymüş, kader denen şey bu kadar ürkütücüymüş...
bu dizeleri senin yoklugunda yazdım. hiç kolay olmadı. kalbimden geçenleri ,gecenin karanlığında kağıtlara yansıttım. fark yok yine seni düşünüyorum. başımı yastığa koyduğum an o güzel günleri düşlüyorum. çok zormuş seni...
semadaki tüm yıldızlar sönünce, gözlerinde gecenin yalnızlıgını hissedince, içten içe muhtaç olunca bir dost sohbetine, unutma ki seni düşünen biri var bu şehirde. hayallere dalıp gitmem ben, çünkü tek hayalim...
Hüzün yıldızları parlıyor bugün gökyüzünde, Bu gece yine için için yanıyorum, Oturmuş seni düşünüp ağlıyorum, Seni, gidişini, sevişini, herşeyini... Unutamıyor işte seni şu yaralı kalbim,...
gelişin yüreğimde bayram sanki adını koyamadığım sevincin ötesi o sıcacık gülüşün .. belki sana sevdiğim diyemeyecegim her an yanında olamayacagım ama sunu bilki, yanımdan her gidisinde...
nereye gideceğimi bilemedim sen yanımda yokken yaşama sebebim hasretin oldu artık.ne huzurum kaldı ne mutluluğum. benim için mutluluk sendin sensiz mutluluk bombos dünya gibi.sanki içimde büyüttüğüm...
sevgili binlerce insan arasından gönül gözüyle görüp ayrı bir kimlik verdiğimizdir.her söü büyü olan dokunduğu her seyi kutsallaştıran muhteşem insandır o .işte sende benim için...
biliyorumki bu yazdıklarımı yine okumayacaksın... ama ben senin birgün bu yazdıklarımı okuyabilme ihtimalinle bıkmadan usanmadan yazmaya devam edeceğim... oysa ne güzel başlamıştı herşey... kara kabuslara inat...
Sen yokken meğer bomboş geçmiş hayatım.sen olmadan nasıl nefes almısım nasıl tat almışım hayattan,şimdi yasadığım her an sensin özlemlerim,umutlarım,hayallerim bir...